15. Śląskie Spotkania Kardiochirurgii z Kardioanestezjologią już w listopadzie

W dniach 6–7 listopada 2026 roku w Katowicach odbędą się 15. Śląskie Spotkania Kardiochirurgii z Kardioanestezjologią. Wydarzenie zgromadzi specjalistów zajmujących się leczeniem pacjentów wymagających interwencji kardiochirurgicznych, intensywnego nadzoru pooperacyjnego oraz zaawansowanych metod podtrzymywania funkcji życiowych. Program konferencji został skonstruowany tak, aby połączyć aktualną wiedzę kliniczną z analizą rzeczywistych problemów pojawiających się na sali operacyjnej, oddziale intensywnej terapii i w opiece okołooperacyjnej.

Spotkanie odbędzie się w Hotelu Vienna House by Wyndham przy ul. Sokolskiej 24 w Katowicach. Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego jest prof. dr hab. n. med. Piotr Knapik. Organizatorzy przewidują udział około 200 osób, a wydarzenie będzie miało zasięg ogólnopolski. Do udziału zaproszeni są lekarze specjaliści kardiologii, kardiochirurgii, anestezjologii i intensywnej terapii, a także pielęgniarki, ratownicy medyczni oraz perfuzjoniści.

Wiedza potrzebna na pograniczu sali operacyjnej i intensywnej terapii

Współczesna kardiochirurgia wymaga sprawnej współpracy wielu grup zawodowych. Przebieg leczenia pacjenta zależy nie tylko od prawidłowo przeprowadzonej operacji, lecz również od jakości postępowania anestezjologicznego, perfuzji, wentylacji mechanicznej, monitorowania hemodynamicznego oraz intensywnej terapii pooperacyjnej.

Jednym z głównych celów Śląskich Spotkań Kardiochirurgii z Kardioanestezjologią jest stworzenie przestrzeni do wymiany doświadczeń między specjalistami pracującymi na pograniczu bloku operacyjnego, oddziału kardiochirurgii i oddziału intensywnej terapii. Konferencja ma służyć integracji wiedzy oraz umiejętności praktycznych, ułatwiać bezpieczne wdrażanie nowych interwencji i doskonalić współpracę w interdyscyplinarnych zespołach medycznych.

Organizatorzy podkreślają również znaczenie nauki poprzez aktywny udział. Dlatego program obejmuje nie tylko tradycyjne wykłady, ale także panele dyskusyjne, analizę przypadków oraz interaktywne quizy z głosowaniem uczestników i szczegółowym omówieniem poszczególnych odpowiedzi.

Ventilation Masterclass – interaktywne warsztaty z wentylacji mechanicznej

Konferencję otworzy czterogodzinny Ventilation Masterclass, czyli interaktywne warsztaty poświęcone wentylacji mechanicznej. Zajęcia odbędą się w piątek 6 listopada w godzinach 8:00–12:00, a poprowadzą je Konstanty Szułdrzyński i Jarosław Traczyk.

Warsztaty mają szczególne znaczenie dla osób zajmujących się chorymi kardiochirurgicznymi, u których strategia wentylacji musi uwzględniać nie tylko parametry wymiany gazowej, ale także wpływ dodatnich ciśnień w drogach oddechowych na powrót żylny, obciążenie prawej komory, rzut serca i krążenie płucne. U pacjentów po operacjach serca decyzje dotyczące objętości oddechowej, dodatniego ciśnienia końcowowydechowego, częstości oddechów, sedacji oraz momentu ekstubacji wymagają indywidualizacji i ścisłego powiązania z aktualnym stanem hemodynamicznym.

Formuła Masterclass ma umożliwić uczestnikom nie tylko uporządkowanie wiedzy, lecz również praktyczne przeanalizowanie sposobu podejmowania decyzji dotyczących ustawień respiratora i reagowania na pogorszenie stanu pacjenta.

Skale punktowe w kardiochirurgii – od wyliczenia wyniku do decyzji klinicznej

Pierwsza sesja wykładowa będzie poświęcona skalom punktowym stosowanym w kardiochirurgii i ich prawidłowej interpretacji. W programie znalazły się omówienia takich narzędzi jak EuroSCORE II, Clinical Frailty Scale, VIS score oraz Remember Score.

Skale ryzyka stanowią ważny element kwalifikacji do leczenia, oceny rokowania i komunikowania ryzyka między członkami zespołu. Ich wyniki nie powinny być jednak traktowane jako automatyczny substytut oceny klinicznej. Znaczenie konkretnej wartości zależy między innymi od charakterystyki populacji, dla której skala została opracowana, rodzaju procedury, stanu funkcjonalnego pacjenta oraz współistniejących chorób.

Sesję zakończy interaktywne głosowanie z udziałem wszystkich uczestników, które ma pomóc w sprawdzeniu, w jaki sposób przedstawione informacje mogą być wykorzystywane w praktyce klinicznej.

Wentylacja jednego płuca – wskazania, fizjologia i problemy techniczne

Kolejnym ważnym tematem będzie wentylacja jednego płuca, określana skrótem OLV od angielskiego one-lung ventilation. Sesja obejmie zarówno zagadnienia dotyczące torakochirurgii, jak i sytuacje, w których OLV jest wykorzystywana podczas operacji kardiochirurgicznych.

Eksperci omówią hemodynamiczne i wentylacyjne następstwa wyłączenia jednego płuca z wentylacji, wskazania do zastosowania tej techniki oraz problemy pojawiające się podczas prowadzenia znieczulenia. Osobna prezentacja zostanie poświęcona prawidłowemu stosowaniu rurek dwuświatłowych i blokerów oskrzelowych.

W praktyce klinicznej OLV wymaga jednoczesnego utrzymania odpowiedniej oksygenacji, ograniczenia ryzyka urazu wentylacyjnego płuca wentylowanego oraz kontrolowania wpływu hipoksemicznego skurczu naczyń płucnych i zmian oporu w krążeniu płucnym. Dodatkowym wyzwaniem pozostaje prawidłowe położenie urządzenia służącego do izolacji płuca oraz szybkie rozpoznawanie jego przemieszczenia.

Również ta część programu zakończy się interaktywnym głosowaniem pozwalającym uczestnikom zweryfikować najważniejsze elementy postępowania.

ECMO w głębokiej hipotermii – od miejsca zdarzenia do leczenia pozaustrojowego

Jedną z najbardziej rozbudowanych części pierwszego dnia będzie sesja poświęcona zastosowaniu pozaustrojowego utlenowania krwi ECMO u osób dorosłych znajdujących się w głębokiej hipotermii.

Program obejmie cały łańcuch postępowania – od miejsca zdarzenia, poprzez działania dyspozytora medycznego, zespołu ratownictwa medycznego i szpitalnego oddziału ratunkowego, aż po kwalifikację do pozaustrojowego ogrzewania i leczenie w ośrodku specjalistycznym.

Uczestnicy przeanalizują dwa odmienne scenariusze: „miejski” oraz „górski”. W drugim przypadku szczególne znaczenie mają działania GOPR, możliwości transportu, logistyka oraz czas dotarcia do ośrodka dysponującego odpowiednim zapleczem. Omówione zostaną także podobieństwa i różnice między prowadzeniem pozaustrojowej resuscytacji krążeniowo-oddechowej w normotermii i hipotermii.

W programie znalazły się zagadnienia dotyczące skal ICE, HOPE i HELP, wykorzystywanych jako element wspomagania decyzji klinicznych u pacjentów z hipotermicznym zatrzymaniem krążenia. Eksperci przedstawią również problemy związane z urazem, zaburzeniami metabolicznymi, powikłaniami pozaustrojowego ogrzewania oraz oceną wskazań do zastosowania ECMO.

Sesję zakończy analiza działań podejmowanych krok po kroku, połączona z głosowaniem nad kolejnymi decyzjami terapeutycznymi. Taka formuła pozwoli uczestnikom porównać własny sposób rozumowania z podejściem ekspertów zajmujących się leczeniem najcięższych przypadków hipotermii.

Rejestr KROK jako źródło danych o polskiej kardiochirurgii

Drugi dzień konferencji rozpocznie przegląd publikacji powstałych lub przygotowywanych na podstawie danych Krajowego Rejestru Operacji Kardiochirurgicznych – KROK.

Rejestry kliniczne pozwalają analizować wyniki leczenia w rzeczywistych warunkach funkcjonowania systemu ochrony zdrowia. Umożliwiają ocenę liczby i rodzaju wykonywanych procedur, charakterystyki pacjentów, wyników okołooperacyjnych oraz zmian zachodzących w praktyce klinicznej.

Podczas sesji zostaną zaprezentowane prace opublikowane w ciągu ostatniego roku, dotychczasowy dorobek naukowy wykorzystujący dane KROK oraz projekty znajdujące się w fazie realizacji. Dyskusja może mieć istotne znaczenie zarówno dla klinicystów, jak i osób zaangażowanych w badania naukowe, ocenę jakości świadczeń oraz rozwój krajowych standardów postępowania.

Aktualne wyzwania kardiologii i kardiochirurgii dziecięcej

Osobny blok zostanie poświęcony dzieciom z wrodzonymi wadami serca. Eksperci przedstawią aktualny stan diagnostyki i leczenia, rolę kardiologa inwazyjnego i kardiochirurga, a także obraz kardiochirurgii dziecięcej widoczny w danych Rejestru KROK.

W programie znalazły się również zagadnienia dotyczące transplantacji serca i mechanicznego wspomagania krążenia u dzieci, specyfiki postępowania anestezjologicznego u pacjentów pediatrycznych z wadami serca oraz opieki nad dorosłymi osobami z wadami wrodzonymi – obszaru określanego jako Grown-Up Congenital Heart Disease.

Leczenie tej grupy pacjentów wymaga zachowania ciągłości opieki między kardiologią dziecięcą i kardiologią dorosłych. Zwiększająca się liczba osób z wadami wrodzonymi osiągających dorosłość powoduje, że zespoły medyczne coraz częściej muszą rozwiązywać problemy wynikające zarówno z anatomii wady, jak i następstw wcześniejszych zabiegów operacyjnych oraz interwencji przezskórnych.

Rozmowa z rodziną pacjenta po skomplikowanym przebiegu leczenia

W programie konferencji znalazła się również sesja dotycząca komunikacji z rodziną pacjenta, u którego doszło do powikłań pooperacyjnych. Organizatorzy zaplanowali analizę dwóch sposobów prowadzenia rozmowy: narracji „życzeniowej” oraz narracji „tu i teraz”.

Pierwsza może polegać na nadmiernie optymistycznym przedstawianiu sytuacji i formułowaniu przewidywań, które nie znajdują wystarczającego potwierdzenia w aktualnym stanie chorego. Druga może nadmiernie koncentrować się na bieżącym dyżurze i działaniach pojedynczej osoby, bez przedstawienia rodzinie pełnego obrazu dotychczasowego leczenia.

Prezentowane scenariusze zostaną uzupełnione komentarzem psychologa. Sesja ma zwrócić uwagę, że rozmowa z rodziną nie jest dodatkiem do leczenia, lecz elementem profesjonalnego postępowania klinicznego. Przekazywane informacje powinny być zrozumiałe, spójne, zgodne z aktualną wiedzą zespołu i pozbawione obietnic, których nie można odpowiedzialnie złożyć.

Czego kardiochirurg i kardioanestezjolog mogą nauczyć się od siebie?

Finałowa sesja będzie poświęcona wymianie informacji między kardiochirurgią a kardioanestezjologią. Jej konstrukcja opiera się na praktycznych pytaniach dotyczących wiedzy, którą powinni dysponować przedstawiciele obu specjalności.

Omówione zostaną między innymi protezy zastawkowe, wentylacja mechaniczna i kryteria ekstubacji, protekcja mięśnia sercowego, technika krążenia pozaustrojowego, protokół ograniczenia terapii daremnej, operacyjne leczenie ostrego rozwarstwienia aorty, postępowanie zgodne z protokołem ERAS oraz zwężenie drogi odpływu z lewej komory.

Taki układ programu podkreśla, że bezpieczeństwo pacjenta zależy od wzajemnego rozumienia procedur, ograniczeń i priorytetów poszczególnych członków zespołu. Kardiochirurg powinien znać podstawowe zasady prowadzenia wentylacji i oceny gotowości do ekstubacji, natomiast anestezjolog musi rozumieć przebieg operacji, zasady ochrony mięśnia sercowego oraz konsekwencje zastosowanej techniki chirurgicznej i perfuzyjnej.

Warto zarejestrować się wcześniej

15. Śląskie Spotkania Kardiochirurgii z Kardioanestezjologią będą okazją do aktualizacji wiedzy, konfrontacji własnych decyzji klinicznych z opiniami ekspertów oraz dyskusji z przedstawicielami różnych zawodów medycznych. Szczególną wartością wydarzenia jest połączenie wykładów, warsztatów, analiz przypadków i interaktywnych głosowań.

Do rejestracji zachęcani są lekarze, pielęgniarki, ratownicy medyczni i perfuzjoniści uczestniczący w leczeniu pacjentów kardiochirurgicznych, a także osoby pracujące w obszarze anestezjologii, intensywnej terapii, kardiologii i opieki okołooperacyjnej. Szczegóły wydarzenia oraz informacje dotyczące udziału dostępne są na stronie https://sskk.com.pl/. Ze względu na specjalistyczny charakter konferencji i przewidywaną liczbę około 200 uczestników warto odpowiednio wcześnie dokonać rejestracji.

Patronat medialny nad 15. Śląskimi Spotkaniami Kardiochirurgii z Kardioanestezjologią pełni TygodnikMedyczny.pl.