Białko PPARγ celem terapii łączonej w cukrzycy i raku prostaty
Pioglitazon jako potencjalna terapia wspomagająca w raku prostaty
Lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może również spowalniać postęp raka prostaty – wynika z międzynarodowego badania z udziałem naukowców z Uniwersytetu w Umeå w Szwecji. Badacze odkryli, że leki regulujące określone białko odgrywają kluczową rolę w zmniejszaniu ryzyka nawrotu raka prostaty u pacjentów z cukrzycą.
— To istotne odkrycie. Po raz pierwszy mamy kliniczne obserwacje pokazujące, że pacjenci z rakiem prostaty i cukrzycą, którzy otrzymywali leki ukierunkowane na to białko, nie doświadczyli nawrotu choroby w okresie obserwacji — mówi prof. Lukas Kenner, profesor wizytujący na Uniwersytecie w Umeå i jeden z głównych autorów badania.
Białkiem badanym przez naukowców jest receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów gamma (PPARγ, ang. peroxisome proliferator-activated receptor gamma). W badaniach nad cukrzycą PPARγ był intensywnie analizowany ze względu na swoją rolę w procesach metabolicznych i wrażliwości na insulinę.
Zespół kierowany przez prof. Kennera wykazał, że pacjenci leczeni z powodu raka prostaty, którzy równocześnie chorowali na cukrzycę typu 2 i przyjmowali leki regulujące białko PPARγ, nie doświadczyli nawrotu choroby. W badaniach hodowli komórkowych zaobserwowano, że pioglitazon – badany lek – nie tylko hamuje wzrost komórek raka prostaty, ale także powoduje ich metaboliczne przeprogramowanie, osłabiając zdolność do dalszego rozwoju.
— Wyniki są bardzo obiecujące, ale potrzebne są dalsze badania kliniczne, które potwierdzą te rezultaty i sprawdzą, czy leczenie może być stosowane również u pacjentów z rakiem prostaty bez cukrzycy — zaznacza prof. Kenner.
Badania prowadzono jako połączenie eksperymentów na komórkach i myszach oraz retrospektywnej analizy 69 pacjentów z rakiem prostaty i cukrzycą typu 2, obserwowanych przez Uniwersytet Medyczny w Innsbrucku w latach 2014–2023.
W niektórych typach nowotworów PPARγ może przyczyniać się do rozwoju guza lub zmian metabolicznych. Pioglitazon, tzw. agonista receptora PPARγ, wiąże się z receptorem i aktywuje go, modulując szlaki sygnałowe i przeciwdziałając nowotworowym mechanizmom poprzez zmianę metabolizmu komórkowego, a także potencjalnie zmniejszając stan zapalny.
W skład zespołu badawczego wchodzą naukowcy z Austrii, Czech, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Szwecji.
Źródło: Molecular Cancer
