ECMO, transplantacja płuc i opieka okołooperacyjna. Warszawska konferencja, która łączy pulmonologię, transplantologię i intensywną terapię

28 kwietnia 2026 roku w Warszawie odbędzie się III Warszawska Konferencja Państwowego Instytutu Medycznego MSWiA i Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc, prezentowana również jako 3rd Warsaw Lung Transplant and ECMO Meeting. Oficjalna strona organizatorów wskazuje, że miejscem wydarzenia będzie Centrum Naukowo-Konferencyjne PIM MSWiA przy ul. Wołoskiej 137 w Warszawie, a konferencja potrwa od 8:00 do 16:30. Szczegóły organizacyjne, program oraz formularz zgłoszeniowy są dostępne na stronie wydarzenia, natomiast udział można zgłosić bezpośrednio przez oficjalną rejestrację uczestników.

Dlaczego to wydarzenie jest istotne

Z perspektywy TygodnikMedyczny.pl jest to jedno z tych wydarzeń, które wykraczają poza ramy pojedynczej specjalizacji. Choć rdzeniem programu pozostaje transplantacja płuc, to układ sesji pokazuje wyraźnie, że organizatorzy myślą o całym łańcuchu opieki nad pacjentem z krańcową niewydolnością oddechową: od kwalifikacji, przez leczenie pomostowe i okołooperacyjne, aż po follow-up, rehabilitację i kwestie etyczne. Oficjalna zapowiedź PIM MSWiA podkreśla, że konferencja została przygotowana jako przestrzeń wymiany doświadczeń dla specjalistów transplantologii, pulmonologii, kardiochirurgii, anestezjologii i intensywnej terapii oraz wszystkich osób zaangażowanych w opiekę nad chorymi wymagającymi transplantacji płuc.

Dla kogo jest konferencja

To ważne, ponieważ współczesna medycyna oddechowa coraz częściej wymaga myślenia interdyscyplinarnego. W praktyce klinicznej pacjent kwalifikowany do transplantacji płuc niemal nigdy nie jest „wyłącznie pacjentem transplantologicznym”. To chory, który wcześniej przechodzi przez poradnię pulmonologiczną, diagnostykę obrazową, ocenę wydolnościową, leczenie farmakologiczne, kwalifikację do rehabilitacji, a w niektórych przypadkach również przez oddział intensywnej terapii i leczenie pomostowe. Właśnie dlatego program warszawskiej konferencji wydaje się szczególnie interesujący także dla internistów, lekarzy intensywnej terapii, torakochirurgów, rehabilitantów, pielęgniarek transplantacyjnych i koordynatorów opieki.

Wykład plenarny

Jednym z najmocniejszych punktów wydarzenia będzie wykład plenarny prof. Marie Budev z Cleveland Clinic zatytułowany “How to build an ideal Lung Transplantation Program”. Sam dobór tego tematu jest znaczący. Nie chodzi jedynie o omówienie pojedynczej procedury, lecz o całościowe spojrzenie na funkcjonowanie programu transplantacyjnego: od selekcji pacjentów i organizacji opieki, przez logistykę, po długoterminowe wyniki i koordynację działań wielu zespołów. Oficjalny program konferencji wyraźnie eksponuje ten wykład jako jeden z głównych punktów dnia.

Sesje kliniczne i tematy graniczne

Już otwierająca sesja pokazuje, że wydarzenie nie będzie miało charakteru jedynie przeglądowego. W programie znalazły się wystąpienia poświęcone aktualnym wyzwaniom i trendom w transplantacjach płuc, przeszczepieniu serca i płuc w XXI wieku oraz pytaniu, kiedy w przebiegu ARDS należy myśleć o transplantacji lub pomostowaniu ECMO. Taki układ nadaje spotkaniu bardzo praktyczny wymiar. Zamiast schematycznego omawiania „co już wiemy”, organizatorzy kierują uwagę uczestników na punkty graniczne współczesnej medycyny: na decyzje podejmowane w momentach największego ryzyka, wtedy gdy czas, zasoby i stan kliniczny chorego wymuszają współdziałanie różnych specjalności.

Bardzo mocno prezentuje się również druga sesja, która w dużej mierze dotyczy obszarów najbardziej problematycznych w codziennej praktyce. W harmonogramie znalazły się tematy dotyczące leczenia antyfibrotycznego w okresie okołoprzeszczepowym, proteinozy pęcherzyków płucnych jako rzadkiego wskazania do transplantacji, zakażeń szczepami wielolekoopornymi jako potencjalnego bezwzględnego przeciwwskazania, nowych perspektyw transplantacji u chorych z rozedmą oraz radiologicznych wskazań do przeszczepienia płuc. To zestaw zagadnień, który dobrze pokazuje, że konferencja nie ucieka od klinicznych szarości, lecz właśnie na nich koncentruje uwagę.

Zakażenia wielolekooporne

Dla wielu uczestników szczególnie istotny może okazać się wątek zakażeń wielolekoopornych. W dobie rosnącej antybiotykooporności, częstszych hospitalizacji oraz coraz bardziej złożonych ścieżek leczenia przewlekle chorych pacjentów temat ten nie jest jedynie teoretyczny. Coraz częściej stanowi jedno z głównych pytań kwalifikacyjnych i prognostycznych. Umieszczenie go w centrum programu potwierdza, że organizatorzy widzą transplantację płuc nie jako pojedynczy akt chirurgiczny, ale jako procedurę osadzoną w złożonym kontekście mikrobiologicznym, immunologicznym i organizacyjnym.

ECMO – debaty i decyzje kliniczne

Osobny ciężar gatunkowy ma blok poświęcony ECMO. W programie przewidziano debatę dotyczącą stosowania ECMO w obustronnym przeszczepieniu płuc w modelu „on-demand” versus „per protocol”, a także wystąpienie o ARDS jako momencie granicznym, w którym trzeba rozważać transplantację lub pomostowanie za pomocą ECMO. To zagadnienia szczególnie aktualne dla nowoczesnych oddziałów intensywnej terapii i ośrodków referencyjnych. ECMO przestało być postrzegane wyłącznie jako narzędzie ratunkowe. Coraz częściej staje się elementem szerszej strategii leczenia, obejmującej stabilizację chorego, ocenę rokowania oraz stworzenie warunków do przeprowadzenia procedury transplantacyjnej.

Perfuzja i logistyka przeszczepienia

Na uwagę zasługuje także obecność tematu perfuzji narządów i debaty Pro/Con wokół strategii planowych transplantacji płuc. To pokazuje, że organizatorzy chcą rozmawiać nie tylko o pacjencie biorcy, lecz również o jakości i przygotowaniu narządu, logistyce przeszczepienia oraz technicznych aspektach całego procesu. Z perspektywy systemowej ma to ogromne znaczenie. Rozwój skutecznych programów transplantacyjnych zależy bowiem nie tylko od jakości samej operacji, ale od całego zaplecza organizacyjnego: transportu, oceny dawcy, perfuzji, monitorowania biorcy i koordynacji między ośrodkami.

Opieka po transplantacji

Bardzo dojrzałym elementem programu jest sesja końcowa, poświęcona opiece po transplantacji. Wśród tematów znalazły się follow-up pacjentów po przeszczepieniu płuc, najczęstsze problemy organizacyjne, debata o limicie wieku kwalifikowanych chorych, turystyka transplantacyjna jako problem kliniczny, etyczny i systemowy, a także kryteria kwalifikacji do programu rehabilitacji pulmonologicznej przed i po przeszczepieniu płuc. To niezwykle ważne, bo przypomina, że sukces transplantacji nie kończy się na sali operacyjnej. Długoterminowy wynik zależy od monitorowania, rehabilitacji, edukacji chorego, opieki ambulatoryjnej i właściwego prowadzenia powikłań.

Część praktyczna: warsztaty i case reports

Z punktu widzenia codziennej praktyki lekarskiej bardzo cenne wydają się też zapowiedziane warsztaty na symulatorach bronchoskopowych oraz możliwość zgłaszania prac do sesji konkursowej case reports. Oficjalna strona konferencji przewiduje osobne deklaracje udziału zarówno w warsztatach, jak i w konkursie, co sugeruje, że część praktyczna nie jest dodatkiem do wydarzenia, lecz jego integralnym elementem. Warsztaty bronchoskopowe mają szczególne znaczenie dla zespołów zajmujących się pacjentami po transplantacji płuc, ponieważ bronchoskopia pozostaje jednym z podstawowych narzędzi diagnostycznych i kontrolnych w tej grupie chorych.

III Warszawska Konferencja PIM MSWiA i Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc zapowiada się jako wydarzenie o istotnej wartości praktycznej i systemowej. Nie jest to spotkanie skierowane wyłącznie do wąskiego grona transplantologów, lecz do szerokiego spektrum specjalistów zaangażowanych w opiekę nad pacjentem z zaawansowaną niewydolnością oddechową – od pulmonologów i internistów, przez anestezjologów, specjalistów intensywnej terapii i chirurgów, po fizjoterapeutów, pielęgniarki oraz koordynatorów procesu leczenia. W realiach współczesnej medycyny wysokospecjalistycznej, coraz silniej opartej na współpracy interdyscyplinarnej, tego typu konferencje pełnią nie tylko funkcję edukacyjną, lecz również stanowią platformę wypracowywania wspólnego języka klinicznego i standardów postępowania.

Rejestracja i informacje

Osoby zainteresowane udziałem powinny śledzić oficjalną stronę wydarzenia, gdzie opublikowano program konferencji oraz formularz zgłoszeniowy. Bezpośrednie zgłoszenie udziału jest dostępne przez oficjalną rejestrację uczestników.