Glista szopa pracza (Baylisascaris procyonis, glista szopia), pasożyt od lat obecny w Ameryce Północnej, coraz wyraźniej zaznacza swoją obecność także w Europie. Najnowsze dane naukowe wskazują, że pasożyt ten został już potwierdzony u dziko żyjących szopów w co najmniej dziewięciu krajach europejskich, głównie w Europie Środkowej, przy czym Niemcy pozostają głównym obszarem jego występowania.
Pasożyt ten stanowi istotne zagrożenie zoonotyczne. Człowiek może ulec zakażeniu poprzez przypadkowe połknięcie jaj obecnych w glebie, wodzie lub na przedmiotach skażonych odchodami szopów. Szczególnie niebezpieczna jest baylisaskarioza ośrodkowego układu nerwowego, która może prowadzić do ciężkich, nieodwracalnych powikłań neurologicznych. Najbardziej narażone są małe dzieci, u których częsty kontakt ręka–usta zwiększa ryzyko ekspozycji.
Badania wykazują, że rozpowszechnienie Baylisascaris procyonis jest ściśle powiązane z dynamiczną ekspansją szopa pracza jako gatunku inwazyjnego oraz z jego coraz częstszą obecnością w środowisku miejskim. Naukowcy podkreślają, że rzeczywista skala problemu w Europie może być niedoszacowana ze względu na ograniczoną diagnostykę i brak systematycznego monitoringu.
Więcej szczegółów dotyczących skali zagrożenia, danych epidemiologicznych oraz konsekwencji zdrowotnych można znaleźć w artykule opublikowanym na łamach naszego Tygodnika Epidemiologicznego:
https://tygodnikepidemiologiczny.pl/glista-szopa-pracza-w-europie-narastajace-zagrozenie-zoonotyczne/
