Wyższe dawki semaglutydu skutecznie wspomagają redukcję masy ciała u dorosłych z otyłością

Wyższa tygodniowa dawka semaglutydu (7,2 mg) może znacząco poprawić wyniki redukcji masy ciała i parametrów metabolicznych u dorosłych z otyłością, w tym u osób z cukrzycą typu 2 (T2D) – wynika z dwóch dużych, międzynarodowych badań klinicznych fazy 3. Wyniki, opublikowane na łamach The Lancet Diabetes & Endocrinology, sugerują, że wyższe dawki semaglutydu mogą stanowić nową, skuteczną opcję dla pacjentów, którzy nie osiągnęli satysfakcjonujących efektów w terapii istniejącymi schematami leczenia.

Badania STEP UP i STEP UP T2D jako pierwsze sprawdziły, czy zwiększenie dawki semaglutydu z obecnie zatwierdzonej 2,4 mg do 7,2 mg jest bezpieczne i prowadzi do dalszej redukcji masy ciała. Uczestnicy zostali losowo przydzieleni do grup otrzymujących 7,2 mg, 2,4 mg lub placebo przez 72 tygodnie. Wszyscy otrzymywali również interwencje stylu życia, takie jak porady dietetyczne i zalecenia zwiększenia aktywności fizycznej.

U osób bez cukrzycy dawka 7,2 mg prowadziła do średniej redukcji masy ciała o niemal 19%, w porównaniu do 16% przy dawce 2,4 mg i 4% przy placebo. Blisko połowa pacjentów straciła ≥20% masy ciała, a około jedna trzecia ≥25%. Towarzyszyła temu poprawa obwodu talii, ciśnienia tętniczego, glikemii i poziomów cholesterolu – kluczowych czynników zmniejszających ryzyko powikłań związanych z otyłością. Podobne wyniki uzyskano u dorosłych z otyłością i T2D – średnia redukcja masy ciała wyniosła 13% przy 7,2 mg wobec 10% przy 2,4 mg i 3,9% przy placebo, przy istotnym spadku poziomu cukru i obwodu talii.

Obie próby wykazały, że wyższe dawki semaglutydu są bezpieczne i dobrze tolerowane. Najczęstsze działania niepożądane miały charakter żołądkowo-jelitowy (nudności, biegunki) oraz sensoryczny (mrowienia), jednak były one zazwyczaj łagodne, ustępowały z czasem i rzadko skutkowały rezygnacją z udziału w badaniu. Nie odnotowano wzrostu poważnych zdarzeń niepożądanych ani epizodów ciężkiej hipoglikemii.

Autorzy badań podkreślają, że dzięki większej redukcji masy ciała i korzyściom metabolicznym przy zachowanym korzystnym profilu bezpieczeństwa, wyższa dawka semaglutydu może pomóc większej liczbie pacjentów osiągnąć cele zdrowotne oraz ograniczyć globalne obciążenie powikłaniami związanymi z otyłością. Zaznaczają jednak, że konieczne są dalsze badania nad długofalowymi korzyściami i ryzykiem takiej terapii.

Źródło: The Lancet Diabetes & Endocrinology
DOI: http://dx.doi.org/10.1016/S2213-8587(25)00226-8