X Konferencja W Sercu Łodzi (28 lutego 2026): praktyczna kardiologia dla całego zespołu terapeutycznego

X Konferencja W Sercu Łodzi – „elektrokardiologia w pigułce i nie tylko …” to jubileuszowa edycja wydarzenia, które konsekwentnie stawia na format maksymalnie użyteczny klinicznie: krótkie, dobrze zogniskowane wystąpienia, szerokie spektrum tematów i dyskusje prowadzone w rytmie realnych problemów z dyżuru, poradni i oddziału. Tegoroczny temat przewodni – „Dekada postępu w nowoczesnej kardiologii – przystępnie dla każdego. Dziesięć lat w rytmie innowacji” – zapowiada spotkanie, w którym chodzi nie o przegląd „wszystkiego”, lecz o uporządkowanie najważniejszych zmian ostatnich lat w diagnostyce i terapii chorób sercowo-naczyniowych, od wad strukturalnych po choroby rzadkie.

Konferencja odbędzie się 28 lutego 2026 r. w Łodzi, w Centrum Dydaktycznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, ul. Pomorska 251, Aula 1000. Organizatorzy zapraszają szerokie grono uczestników: kardiologów, internistów, lekarzy rodzinnych, ratowników medycznych, pielęgniarki oraz studentów. To ważny sygnał, że program ma być praktyczny i interdyscyplinarny, a nie „wąskospecjalistyczny”.

Dlaczego to wydarzenie jest istotne także dla Tygodnika Medycznego

Z perspektywy portalu ogólnomedycznego największą wartością konferencji jest jej realna „przekładalność” na praktykę poza pracownią hemodynamiczną czy salą elektroterapii. Współczesna kardiologia jest dziś wspólnym obszarem wielu profesji i wielu poziomów opieki:

• Lekarz POZ i internista coraz częściej kwalifikuje pacjenta do pogłębionej diagnostyki (w tym monitorowania arytmii), optymalizuje farmakoterapię w niewydolności serca, prowadzi pacjentów z migotaniem przedsionków na leczeniu przeciwkrzepliwym oraz identyfikuje sygnały alarmowe chorób rzadkich (np. amyloidozy serca) „ukrytych” pod maską typowych objawów.
• Oddział ratunkowy i zespół ratownictwa medycznego są pierwszym ogniwem w rozpoznaniu zaburzeń rytmu, zaostrzeń niewydolności serca, powikłań terapii (np. krwawień w trakcie antykoagulacji) czy stanów zagrożenia życia, w których liczy się szybkie różnicowanie i decyzja o kierowaniu do ośrodka referencyjnego.
• Pielęgniarki i personel medyczny mają kluczową rolę w monitorowaniu, edukacji pacjenta (np. w terapii urządzeniowej), rozpoznawaniu niepokojących objawów i wspieraniu adherencji, szczególnie w chorobach przewlekłych (HF, AF, choroba wieńcowa).
• Studenci i młodzi lekarze otrzymują „mapę” nowoczesnej kardiologii ułożoną tak, by zrozumieć powiązania między EKG, obrazowaniem, decyzjami zabiegowymi i prowadzeniem zachowawczym.

W praktyce klinicznej to właśnie takie spotkania – z mocną reprezentacją ośrodków akademickich i klinicznych – pomagają uporządkować decyzje: kiedy kierować pacjenta na procedurę małoinwazyjną, jak myśleć o terapii urządzeniowej, jakie są aktualne strategie leczenia arytmii i jak bezpiecznie prowadzić farmakoterapię w niewydolności serca, także w kontekście zaburzeń elektrolitowych.

Organizacja wydarzenia i zaplecze merytoryczne

Organizatorem konferencji jest Klinika Elektrokardiologii Centralnego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Medycznego Łodzi (CENTRUM KLINICZNO-DYDAKTYCZNE). Współorganizatorzy to Fundacja SERCE dla SERC Centralnego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi oraz Uniwersytet Medyczny w Łodzi. Taka konfiguracja organizacyjna sprzyja połączeniu perspektywy stricte klinicznej z dydaktyką – a więc dokładnie temu, czego oczekuje większość praktyków: syntetycznej wiedzy „do zastosowania jutro”, ale osadzonej w standardach i doświadczeniu ośrodków.

Program w skrócie: sześć sesji, które układają się w logiczną ścieżkę kliniczną

Organizatorzy ułożyli program w bloki, które odpowiadają kluczowym „torom” współczesnej kardiologii.

Sesja I Małoinwazyjne leczenie wad strukturalnych serca (9:00–10:10)

To sesja szczególnie ważna dla internistów i lekarzy rodzinnych, bo to właśnie oni najczęściej identyfikują pacjentów, którzy mogą odnieść korzyść z procedur strukturalnych lub wymagają szybkiego skierowania do diagnostyki ośrodkowej. W programie m.in.:

• kwalifikacja i techniki leczenia ubytków w przegrodzie międzyprzedsionkowej,
• zamknięcie uszka lewego przedsionka w sytuacjach, gdy (N)OAC jest niewystarczające lub problematyczne,
• małoinwazyjne leczenie wad zastawkowych jako element codziennej praktyki,
• diagnostyka i leczenie guzów serca (z pytaniem: czy zawsze konieczna jest kardiochirurgia?).

Dla lekarzy niekardiologów ta sesja ma dodatkowy walor: porządkuje kryteria „kogo warto kierować”, jakie informacje powinny znaleźć się w skierowaniu oraz jak planować dalszą opiekę po zabiegu.

Sesja II Urządzenia noszone i wszczepialne: „pozanaczyniowo, bezelektrodowo, fizjologicznie” (10:20–11:45)

Blok urządzeniowy ma bezpośredni sens dla całego systemu opieki, bo pacjent ze wskazaniem do stymulacji, ICD lub resynchronizacji jest prowadzony wielopoziomowo. W programie:

• leczenie bradykardii zatokowych: rozrusznik czy ablacja (temat szczególnie „z życia”, bo dotyka kwalifikacji i wyboru strategii),
• bloki AV i nowe obszary stymulacji serca,
• prewencja nagłej arytmicznej śmierci sercowej: jaki kardiowerter-defibrylator dla kogo,
• resynchronizacja w niewydolności serca,
• kamizelka defibrylująca jako pomost w prewencji NZK – i kluczowe pytanie o optymalny czas stosowania.

Z punktu widzenia Tygodnika Medycznego to sesja, która łączy „high-tech” z codziennością: pacjenci z urządzeniami wszczepialnymi trafiają do POZ, interny, chirurgii, SOR, a nawet do gabinetów stomatologicznych czy rehabilitacji – i wszędzie tam pojawiają się pytania o bezpieczeństwo, interpretację objawów i zasady postępowania.

Sesja III Elektrofizjologia ostatniej dekady (11:55–13:05)

W tej części organizatorzy pokazują, jak bardzo zmieniło się podejście do diagnostyki i leczenia zaburzeń rytmu:

• metody wykrywania arytmii i pytanie: jak dokładnie monitorować arytmie (co ma znaczenie zarówno dla kardiologa, jak i lekarza kierującego),
• arytmie ektopowe: farmakoterapia vs ablacja,
• migotanie przedsionków jako obszar dynamicznego rozwoju technik ablacyjnych,
• częstoskurcze komorowe i „burza elektryczna” – temat o wysokiej wadze klinicznej, również dla lekarzy dyżurowych.

Dla praktyków spoza elektrofizjologii ta sesja jest często najbardziej „porządkująca”: pomaga zrozumieć, kiedy objawowe kołatania serca wymagają intensywnej diagnostyki, a kiedy można bezpiecznie prowadzić pacjenta zachowawczo, jak rozumieć wyniki monitorowania i jak komunikować pacjentowi sens poszczególnych strategii leczenia.

Sesja IV Niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF) – wyzwania diagnostyczne i terapeutyczne (13:30–14:10)

HFpEF jest dziś rozpoznaniem, które wymaga bardzo dobrej współpracy między poziomami opieki: pacjent często bywa leczony „objawowo” długo, zanim trafi do właściwej ścieżki diagnostycznej. W sesji zaplanowano:

• identyfikację chorego z HFpEF i praktyczne pytanie: kiedy i u kogo wykonać echo,
• omówienie przypadku klinicznego,
• podsumowanie i wnioski.

Ten blok jest szczególnie ważny dla internistów i lekarzy rodzinnych, bo w HFpEF rozstrzygają detale: fenotyp pacjenta, choroby współistniejące, profil objawów, tolerancja leczenia i plan monitorowania.

Sesja V Postępy w kardiologii zachowawczej (14:10–15:20)

To fragment programu najbardziej „ogólnomedyczny”, bo dotyka problemów, które są częścią codziennej praktyki niezależnie od specjalizacji:

• leczenie przeciwkrzepliwe w okresie okołooperacyjnym i okołozabiegowym – temat fundamentalny w medycynie zabiegowej, internie i POZ,
• kontinuum sercowo-naczyniowe pacjenta kardiologicznego i metabolicznego w świetle wytycznych PTNT/PTK 2024,
• hiperpotasemia jako bariera w terapii niewydolności serca – i strategie radzenia sobie z tym problemem,
• „pułapki” w niewydolności serca oraz wdrażanie terapii (w programie pojawia się wprost wątek włączania flozyny u pacjenta z HF).

Ta sesja może być szczególnie cenna dla praktyków, którzy prowadzą pacjentów z wielochorobowością, polipragmazją i wahaniami parametrów laboratoryjnych – a więc dla większości medycyny „realnej”, nie podręcznikowej.

Sesja VI Kardiologia spersonalizowana: sercowo-naczyniowe choroby rzadkie (15:30–16:40)

Współczesna medycyna coraz częściej wymaga czujności diagnostycznej w kierunku chorób rzadkich, zwłaszcza gdy pacjent „nie mieści się” w typowym przebiegu klinicznym. W programie:

• fenokopie kardiomiopatii przerostowej i screening,
• choroba Fabry’ego – diagnostyka i leczenie,
• amyloidoza serca i znaczenie współpracy wielu specjalistów,
• kardiomiopatia transtyretynowa – diagnostyka i leczenie,
• kardiomiopatia przerostowa z zawężaniem w drodze odpływu lewej komory (w programie ujęta jako temat dotyczący postępu terapii).

Ten blok jest świetnym domknięciem dnia: po sesjach „proceduralnych” i „arytmicznych” uczestnicy dostają narzędzia do myślenia diagnostycznego, które przydają się zarówno w poradni internistycznej, jak i w szpitalu powiatowym czy akademickim.

Punkty edukacyjne i podstawy formalne

Udział w konferencji wiąże się z uzyskaniem punktów edukacyjnych:

• lekarz: 7 punktów edukacyjnych OIL oraz 8 punktów edukacyjnych PTK,
• ratownik medyczny: 5 punktów edukacyjnych.

W materiałach organizatora wskazano podstawy prawne:

• dla lekarzy: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 lutego 2022 r. w sprawie sposobów dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. 2022 poz. 464),
• dla ratowników medycznych: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2023 r. w sprawie ustawicznego rozwoju zawodowego ratowników medycznych (Dz. U. 2023 poz. 1800).

Rejestracja: jak dołączyć

Konferencja jest bezpłatna, jednak obowiązuje rejestracja online. Najbezpieczniej zapisać się możliwie wcześnie, ponieważ zainteresowanie jubileuszowymi edycjami wydarzeń o tak szerokim profilu bywa wysokie.

Rejestracja:
https://wserculodzi.org/rejestracja/

Co wyniesiesz z konferencji jako praktyk

Jeśli pracujesz w POZ, na internie, w medycynie ratunkowej, w opiece długoterminowej lub w zespole pielęgniarskim, największą korzyścią może być nie tyle „nowość”, ile uporządkowanie decyzji klinicznych:

• kiedy pogłębiać diagnostykę arytmii i jak dobierać metody monitorowania,
• jak rozumieć współczesne wskazania do terapii urządzeniowej i jak prowadzić pacjenta po implantacji,
• jak bezpiecznie planować leczenie przeciwkrzepliwe w kontekście zabiegów,
• jak identyfikować pacjentów z HFpEF i prowadzić ich w sposób systematyczny,
• kiedy myśleć o amyloidozie serca, Fabrym czy ATTR i jakie „czerwone flagi” powinny uruchamiać dalszy screening.

Wydarzenie odbywa się pod patronatem medialnym naszych portali Tygodnikkardiologiczny.pl oraz TygodnikMedyczny.pl